Tirol 2005

30 juni
Vanochtend vertrokken om 4.45 uur (volgens Marco 15 minuten te laat). We rijden via Eindhoven naar Aken en zo richting de 61. Voor de Duitse grens tanken we nog een keer. Om half 10 is de eerste stop. We zijn voorbij Heilbronn. Ik heb liggen slapen. We drinken koffie, lopen wat en gaan verder. We rijden via München naar Garmisch-Partenkirchen, door naar Mittelwald en Seefeld.
In Seefeld bekijken we waar we de auto kunnen parkeren en waar de lift begint. Er is een grote parkeerplaats bij de lift, alwaar de auto gratis mag staan. Overal hangen daar prijzen voor retourtjes, maar een enkeltje is ook mogelijk.
We rijden verder door naar Bergheim in Fotsch, bij Sellrain. Daar blijken we, als we uitstappen, een lekke band te hebben. Waarschijnlijk een spijker ofzo in het laatste bruggetje. We gaan eerst naar binnen om ons te melden. We worden hartelijk verwelkomd door Peter en Ellie. We eten wat en laden daarna de auto uit. Daarna gaan Peter en Marco de band verwisselen. Bij het avondeten meldt Ellie dat er nog meer Nederlanders zijn aangekomen. Deze zijn in Roemenië geweest en weer op de weg terug.


1 juli
Het regent bij het wakker worden en we draaien ons dus nog maar even om. Rond 9.45 uur ontbijten we en terwijl het nog steeds doorregent maken we ons na het ontbijt klaar voor een tochtje naar de Potsdammerhütte. Tijdens het lopen wordt de regen minder en het zicht beter. De Sommerweg is erg zompig, maar met goed schoeisel nog steeds goed te doen. We proberen wild te spotten, maar het levert niet veel op. Marco ziet door de bomen het hert niet meer en ik ook niet. (volgens Marco heeft hij er wel eentje gezien!) Het blijft bij koeien en schapen.
De alpenrosen beginnen te bloeien en ook de vrouwenmantel en het blaasjeskruit bloeit. Boven bij de Potsdammerhütte is er geen uitzicht. Het 'hangt' in de wolken. We doen rustig aan en drinken eerst wat, daarna bestellen we een Brettlejause. Een uurtje later gaan we via de Winterweg terug naar Bergheim. Met de auto gaan we daarna nog verder naar beneden om te bellen (boven bij Bergheim doet de mobiel het niet, geen bereik) met de leasemaatschappij wat te doen met de lekke band. We mogen er een nieuwe om laten zetten. Daarna rijden we weer terug naar boven om te douchen.
Marco heeft bij Ellie Wienerschnitzel besteld, omdat hij dat daar nog nooit gehad heeft. Ik krijg forel. We bespreken de tocht van volgende week door met Peter en Ellie. Peter lacht Marco vierkant uit met de plannen die we hebben. Ellie laat ons nog een top op de kaart zien die we zeker nog eens moet beklimmen. Het uitzicht schijnt erg mooi te zijn en ook Innsbruck is vandaaruit te zien. Morgen zal het beter weer worden en is het de bedoeling dat we de Windegg beklimmen.


2 juli
Vanochtend om half 8 de wekker en 8 uur ontbijt. Het lijkt droog buiten, maar het regent zachtjes, net als gisteren. Dus we vertrekken even voor 9 uur richting Almindalm en dan naar de Akedemikerhütte via de 14 naar Seiglesalm. Af en toe regent het, maar echt nat worden we niet. Bij Seiglesalm zegt het bordje nog 1,5 uur. Voor de zekerheid rekenen we 2uur, maar zelfs die tijd blijkt later nog te snel te zijn. De Windegg is al te zien. Af en toe schijnt nu ook de zon en als het helemaal weer dicht trekt, wil het regenen met hier en daar ook hagelstenen. Het wordt behoorlijk kouder en steeds rotsachtiger. Marco is net een berggeit, ik houd hem niet bij. Opeens horen we een waarschuwingsschreeuw van een mörmeltier. En dan opeens schiet er een gems voorbij. We gaan verder en blijven uitkijken naar mörmeltiere. We zien ze alleen van heel ver. We lopen verder naar boven, zien paddestoelen in de koeienpoep staan, rendiermos in de alpenrosen en nog veel meer (geen wonder dat we er lang over deden).
Vlak onder de top wordt de wind erg koud en begint het te regenen met hagel er in. Ik heb koude handen en voeten. We schuilen door uit de wind te gaan zitten tussen de rotsblokken en trekken nog wat extra's aan. De top is binnen handbereik, maar met zoveel kou en regen hebben we grote zin om terug te gaan. Binnen een paar minuten schijnt de zon weer en wordt de temperatuur beter. Met het zonnetje erbij klimmen we naar de top. De volleybalsjaal komt te voorschijn en we maken foto's bij het kruis. Daarna wordt het toch tijd om naar beneden te gaan, ook als is het uitzicht schitterend. Rond 16.15 uur zijn we weer bij Seiglesalm en inmiddels is het ook al weer gaan regenen. We maken nog wat foto's van de laaghangende bewolking en het rendiermos in de alpenrosen. Rond 17.15 uur zijn we weer in Bergheim. Het was een heel end naar boven en beneden. Zo'n 1100 meter hoogteverschil.
Mijn knie voelt dik aan en ook bij Marco zijn de geneugten van een tocht van 9 tot 5 te voelen. De andere Nederlanders zijn ook weg voor een tocht, maar nog niet terug. Zij komen pas rond 19.30 uur aan. Zij zijn via de Potsdammerhütte naar Schaflegerkogel gelopen. Bij het dalen zijn ze fout gelopen en teruggegaan. Foutlopen is in Fotsch bijna onmogelijk. Morgen hebben we een rustdag. Hopelijk is het dan mooier weer.



3 juli
Zondag. Eerst uitslapen, dan ontbijten. Daarna rijden we weg. De parkeerplaats beneden Bergheim staat overvol... Iedere Oostenrijker gaat vandaag de bergen in, zo lijkt het. We willen de omgeving van de Achensee vast verkennen. Nu blijkt pas tot hoever je de Windegg kunt blijven zien! De top hangt ook vandaag in de wolken. De omgeving van de Achensee blijkt erg toeristisch te zijn, maar goed. Na het bestuderen van de plaatselijke kaart gaan we weer verder en maken een omtrekkende beweging om Innsbruck heen via smalle weggetjes om vervolgens aan het einde van de dag terug te keren in Bergheim. We eten het avondeten buiten. Kalte Platte. Het is immers zondag.
Na het eten pakken we onze spullen voor morgen en mogen we zelf onze drankjes pakken. Peter is naar het dorp en Ellie gaat vroeg naar bed. We zijn nu de enige gasten. We hebben nu alle rust om de tocht door te nemen die we voor de komende dagen hebben bedacht: van Seefeld, dwars over het Karwendel, richting de Achensee. Dat zouden we binnen vijf dagen moeten kunnen redden.


4 juli
Vanochtend om half 8 opgestaan. Na het ontbijt afrekenen, inpakken en wegwezen. Eerst de autoband laten verwisselen in Telfs. Die moeten we vrijdag ophalen voor 17.00 uur. Weer een tegenslag: we hadden gepland om tot en met zaterdag de tocht te lopen. Rond half 11 zijn we in Seefeld en na een tochtje met de lift naar boven beginnen we rond 11 uur met lopen. Tot de Seefelderspitze lopen er nogal wat toeristen op gympen en gewone sandalen rond. Veel Amerikanen en Japanners enzo. We pauzeren daar eventjes, maken wat foto's en zien hoe de schapenpoep wordt weggeharkt van de top! We gaan verder richting de Reitherspitze. Voor we het laatste stukje willen beklimmen, worden we gewaarschuwd door grote borden diverse waarschuwingen. We gaan toch naar boven en bereiken de top via klim en klauterwerk over ladders en hangend aan kabels. Op de top zien we de Nördlingerhütte al. Maar eerst maken we de zo nodige foto's bij het kruis en van het mooie uitzicht. Daarna dalen we af naar de hut.
Het is er rustig. We bestellen een bier, een schiwasser en 2 gipfelschnaps. Dat hebben we wel verdiend na 2 pieken. We zitten heerlijk in de zon, maar in de verte zien we allerlei bewolking aankomen. We zijn vanochtend al gewaarschuwd voor onweer in de namiddag. Dus we zien wel wat het morgen voor weer is. Tot dusver hebben we mooi weer gehad en zijn we licht aangebrand. We eten Tiroler Gröstle vanavond, dat hebben we in tijden niet gehad. Buiten is het inmiddels zwaar bewolkt, het onweert en het regent.




5 juli
Vannacht om 4 uur nog even wakker geweest. Het is opgehouden met regenen! Hopelijk kunnen we morgenochtend opnieuw met mooi weer verder op pad, naar het Solsteinhaus. Wat schetst onze verbazing: vanochtend wakker geworden, gordijnen geopend en alles is wit buiten! Er ligt zo'n 15 cm sneeuw, schatten we. We gaan ontbijten, maar maken maar geen haast om weg te komen. We hopen dat sneeuw snel over gaat in regen. Vijf andere gasten gaan rond 12 uur, als het even niet sneeuwt, naar beneden. Zij kennen de omgeving, wij niet. Maar een half uur later sneeuwt het alweer en komt het horizontaal voorbij. Het is maar 1 graad boven nul en het dooit niet snel. We vermaken ons met pesten en bespreken de mogelijkheden. Naar beneden gaan? Het sneeuwt nog steeds. We besluiten om 14.00 uur te kijken hoe het weer is. De bedoeling is dat wanneer het weer het toelaat via Reitherjochalm naar beneden te lopen. Het is bijna 14.00 uur en het sneeuwt nog steeds, en het vriest ook alweer. Morgen zal het beter worden. We blijven dus nog maar een nachtje.
Het is de 2e keer dat we de plannen bij moeten stellen. Omdat we vrijdag voor 17.00 uur de autoband moeten halen, wordt de tocht zowiezo een dag korter. En nu dus nog een dag. We besluiten om morgen af te dalen naar Seefeld. Het is vandaag 5 juli het het sneeuwt!!! In de namiddag, wieweet nog wat regen. De voorspelling voor morgen: Zon en 22 graden! Om 18.00 uur schijnt de zon ineens, het is opgeklaard. We maken nog wat foto's en dan is het tijd voor het avondeten. Ja kunt het je bijna niet voorstellen, maar de dag is doorgebracht met potjes pesten, lezen en potjes pesten. Het is 21.30 uur. In de verte zien we een rode gloed. Morgen mooi weer? Of toch... De sneeuwgrens ligt een behoorlijk stuk lager dan de hut.



6 juli
Vanochtend wakker geworden met een blauwe lucht en zon. In het dal hangen wolken. Bij het ontbijt krijgen we chocolade cake, welke best droog is. We nemen afscheid en om half 9 vertrekken we na het maken van een aantal foto's met sneeuw en sjaal. Het is best koud dus de sjaal doe ik om. Het vriest een paar graden. We dalen af naar Seefeld via Reitherjochalm. Onderweg springt er plots een gems voorbij. Hij schrikt waarschijnlijk meer van ons dan wij van hem. We lopen verder door het bos naar beneden en komen een paar duitsers tegen die ons waarschuwen voor een materiaalseilbahn waarmee boomstammen naar beneden worden gehaald. Hiervoor wordt namelijk niet gewaarschuwd. We lopen er met een boog omheen en komen via een korte omweg bij de Reitherjochalm. Daar drinken we wat in het zonnetje en vervolgen onze weg verder naar beneden. Om half 12 zijn we beneden. We eten wat voordat we in de auto stappen. We rijden daarna richting Telfs om de autoband op te halen en kopen ook nog een fles schnaps. De autoband is er nog niet dus...
Daarna rijden we via de autowegen naar het Wipptal en willen in St. Peter een hotelletje zoeken. Afgelopen zondag heb ik daar iets leuks gezien. Echter het Gasthof blijkt alleen nog maar een restaurant te zijn. We rijden terug en komen bij Gasthof Neuwirt aan. Een oude boerderij uit 1300 of zo. Erg leuk. Op het terras drinken we een biertje voordat we alle spullen naar de kamer brengen. Tijdens het nuttigen van een pint doden we de tijd met vliegmeppen. Er zijn er hier zoveel dat het altijd prijs is. Bij de tijd dat we, samen met vier man personeel, klaar zijn vliegt er nog maar weinig rond. Mijn knie is vrij dik, dus doen we het zeker morgen rustig aan. Kijken wat voor weer het wordt.


7 juli
Vanochtend miezert het wat. We gaan naar Innsbruck. Marco's scheerapparaat heeft de geest gegeven en ook de batterij van zijn telefoon kon blijkbaar niet tegen de lage temperatuur. Alles is leeg! We kopen een nieuw scheerapparaat, omdat de oude toch al niet zo goed meer is. Via Navis, waar we eventueel een ander jaar willen zitten om te lopen, gaan we via de autobahn over de Europabrücke naar Innsbruck. De regen valt mee. In een restaurant, waar we lunchen horen we dat er aanslagen zijn gepleegd in Londen. Na elk een halve pizza besluiten we naar Schloss Ambrass te gaan. In Innsbruck zelf komen we nog een kerstwinkel tegen. Ik kan het niet laten en zoek weer iets leuks uit. Daarna door naar het Slot. Dit ligt even buiten Innsbruck. Het is een interessant en mooi gebouw met vele schilderijen en wapentuig.
Rond 17.00 uur rijden we terug naar Neuwirt (Ellbogen). Echter vandaag (donderdag) hebben ze Ruhetag. Dat hadden ze wel even kunnen zeggen vanochtend! Geen biertje in de Stube dus. We brengen de kerstkadootjes boven op de kamer en vertrekken een half uurtje later naar St. Peter om te eten in dat ene restaurant. We drinken eerst wat en krijgen gezelschap van de kat des huizes en deze is tot 22.00 uur niet meer bij ons weg te slaan.



8 juli
Vanochtend vertrokken uit Neuwirt, Ellbogen. Via Telfs om wederom de autoband op te halen. Maar ook deze keer is het niet klaar. Volgens de baas komt die echt vanmiddag met de expressdienst. Daar willen we niet op wachten, want we 'moeten' naar huis. We krijgen een tweedehands mee, gratis. En zo gaan we richting Mieming. We zoeken iets afgelegens en dat vinden we in Weisland, Gästehaus Fitsch. Geen balkon, wel uitzicht en avondeten. We rijden terug naar het dorp om bij de VVV wat wandelinfo op te doen. Het is dicht, maar buiten hangt het een en ander. We nemen het mee. Bij de tabakswinkel kopen we een wandelkaart en bij de super nog wat bier en mozartkügeln. Morgen is het hopelijk goed weer zodat we nog wat kunnen lopen.


9 juli
Na het ontbijt gaan we naar Marienbergalm. Gisteravond nog de kaart bestudeerd. Het is ongeveer 2,5 uur lopen via de Steig. Het eerste stuk is vrij stijl en het lijkt alsof ik mijn ene been niet voor de andere kan krijgen. Maar na zo'n 3 kwartier wordt de weg minder stijl en gaat het geleidelijker naar boven. De alm is het einde van onze tocht. Boven is het ook een stukje kouder. We eten een goulashsoepje en nemen een obstler.
Rond 1 uur gaan we weer naar beneden. De zon probeert er door te komen. De lucht is scherp, maar echt schijnen doet hij niet. Het plan is om beneden in Gasthof Arzkasten wat te drinken. Marco neemt nog een ijsje en ik een apfelstrudel. Rond 16.00 uur gaan we richting ons Gasthaus, even de frisse lucht in en nog 500 meter lopen. Nat het opfrissen/douchen gaan we beneden wat drinken en later eten. Echter bij de eigenaar is wat gebeurd in de familie en dus vraagt hij of we elders willen gaan eten. Hij kookt in ieder geval niet vandaag. En zo zitten we nu zonder drankje. Marco zit het reishandboek van Molvanië te lezen en ligt iedere keer in een deuk.


10 juli
Om half 8 opgestaan. Het restant ingepakt en naar de autogebracht. Om 8 uur ontbeten. Een stevig ontbijt, zodat we goed door kunnen blijven rijden. Om 8.45 uur zitten we in de auto en rijden via de Fernpass naar Duitsland. Via de 7 en de 6 naar de 61. Het regent iets. Na Ulm tanken we. Verder geen pauze. Pas op de 61 bij afslag 47 lassen we een pauze in, maar daar is een vlooienmarkt. We gaan dus wat afslagen verder, en eten en drinken we daar maar wat. Marco stelt voor dat ik verder rijd. En zo gebeurt het. Het voelt wel raar dat de autosnelweg naar beneden gaat. Net alsof de auto meer snelheid maakt(en dat doet hij natuurlijk ook) Maar al gauw went dat.
De geklokte en dus ook gereden tijd is in totaal 7 uur en 55 minuten. Om half 6 rijden we Groot-Ammers binnen. We laden de spullen uit, nemen de post door en gaan naar Dikke Maatjes om wat te eten. Het was in Oostenrijk toen we vertrokken 6 graden. Hier in Groot-Ammers staat 27 graden aangegeven! Na het eten draaien we de was en de foto's worden bekeken. Inmiddels zitten we heerlijk in de tuin een koud wit wijntje te drinken ter afsluiting van 10 dagen Oostenrijk. Nog een paar maanden en dan gaan we naar Peru. Ook spannend!

Commentaar? Mail ons via reizen@oostende.nl.
Klik hier voor alle reisverhalen.