![]() Vanochtend om 8.00 uur bij de ontbijttafel. De beslissing valt nu om 8.30 uur. Als de wind oost blijft dan gaan we. Op het moment is het droog en ieder heeft zoiets van “gewoon gaan”. We worden met jeeps weggebracht naar de boot. Deze ziet er wel solide uit, maar met de bankjes is het minder gesteld. Deze zien er redelijk afgetakeld uit. De tocht duurt ongeveer 2 uur en gaat over een meer en daarna door kreken, waar we al zig-zaggend door heen gaan. Langs deze kreek staan vele olifantsoren en reizigerspalmen (nationaal symbool van Madagascar). Krokodillen zijn er ook, maar deze laten zich vandaag helaas niet zien. Na de kreek komen weer op een meer terecht. Deze heeft bij eb geen verbinding met de Indische Oceaan, maar zodra het hoog water is wel. Hierbij ligt vlakbij het dorpje Evatra. Als de boot wordt afgemeerd, worden we begroet door de kinderen. Deze vragen als eerste naar “bonbon” en “cadeau”. Beide hebben we niet en willen we niet geven, want waar ligt de grens. De wandeling die we maken voert ons door het dorpje heen naar de eerste baai. We komen onderweg een gigantische spin tegen en maken foto's van dit mooie beest en van het uitzicht. Fort Dauphin zien we in de verte liggen. Boven de bergen en regenwouden zien we donkere wolken hangen. Wij wandelen heerlijk in de zon, zonder ook maar wolkje boven ons. Bij de tweede baai zien we vissers binnen komen met hun vangst: haaien, captainfish en nog wat anders. Hier pauzeren we en proef ik voor het eerst kokosmelk. Ik vind het niet echt lekker. In ieder geval niet lekker genoeg om hem helemaal leeg te drinken. We geven het weg aan de kinderen die ons achterna zijn gelopen. Voor hen is dit overduidelijk een heerlijke tractatie. We lopen weer verder naar de laatste baai. Hier kunnen we zwemmen, maar iedereen, op Guido en Lieve na, blijven maar gewoon op het strand liggen luieren. We worden bekeken door een stuk of zes jochies. Ze komen steeds dichterbij. Na de wandeling is er een heerlijke uitgebreide lunch en dan is het al weer tijd om terug te gaan. Wederom twee uur met de boot. Halverwege is het al stikdonker en het enige wat je nog kan zien aan de hemel zijn de sterren. De melkweg, mars en orion zijn goed te zien. De kapitein van de boot manouvreert langzaam maar zeker in het donker door de kreek en vaart wonder boven wonder maar één keer mis (klein detail; ziet een bocht over het hoofd). Na nog een klein hapje te hebben gegeten gaan we naar bed.
|