13 september: IfatyVanochtend zijn we vertrokken uit Ranohiro. Dit is de laatste dag met Mami, onze chauffeur, en Vali, de bijrijder. Na een hele tijd rijden over eindeloze vlaktes en wegen zonder asfalt en af en toe volledig zwartgeblakerd land kwamen we aan bij een Italiaans restaurant in Tulear. Het eten was goed en veel. Iedereen was moe van de zon en het rijden. Onderweg nog een paar stops gemaakt om foto's te maken van baobabs, graven, mangrove, ossekarren en het plaatselijke openbaar vervoer.
Rond 16.30 uur kwamen we, na het berijden van een zeer zanderige piste, aan in Ifaty in het Bamboehotel. Hier namen we afscheid van Mami en Vali. Deze wilden zo snel mogelijk weer terug, voor het donker de piste over.
Het hotel lag pal aan het strand met palmen en een schitterend uitzicht. Lekker lui onderuit gezakt hebben we wat gedronken en vooral van het uitzicht genoten. Anderen van de groep gingen zwemmen. We hebben net heerlijk gegeten en liggen nu in bed. Het veert voor geen meter en is vrij spartaans. Morgen, zo hebben we besloten, is een dag van niks doen! Alleen maar lezen en zonnen. Om 16.00 uur staat er alleen een kleine wandeling in het stekelbos oftewel spiny forest op het programma.
 Wie bekijkt wie (107k) |  Graftombe met totempaal (111k) |  De eerste baobabs (75k) |