![]() Om 8.00 uur opgestaan. De hele nacht heeft de kraan gelopen in het ligbad met verfbladders. Hij is echt niet dicht te krijgen, ook niet met tape en zelfs geweld lost niets op. Met de hele groep, 12 personen inclusief onze begeleidster, gezamenlijk ontbeten in een restaurantje aan de Rue d'Independence. Daarna gingen we terug naar het hotel voor enige huishoudelijke mededelingen. Zo rond 10.30 uur was ieder vrij te gaan en staan waar we wilden en konden we de hoofdstad ontdekken. Samen met Marianne en Ronald zijn we de stad in gegaan, sfeer proeven en acclimatiseren. Er wordt hier redelijk veel gebedeld. Kinderen, maar ook ouderen vragen niet alleen om geld, maar ook om snoepjes, kado's en pennen. Als je zegt dat je dat niet hebt, dan is het antwoord dat ze wel ergens een winkel weten waar je dit kunt kopen. Op dit moment zien mensen gewoon dat je nieuw bent en proberen hier misbruik van te maken. Frans en Malgash zijn nog niet onze sterkste talen. Bij de supermarkt hebben we wat chips en water gekocht. Onontbeerlijk hier. Op een terras koffie en thee gedronken. Tijdens de koffie en thee besluiten we met zijn vieren naar de dierentuin te gaan. Hier zijn alleen maar inheemse dieren te vinden, dit alvast als voorbereiding op het verdere avontuur van deze vakantie. We kopen een kaartje, dat 5 meter verderop weer doormidden gescheurd wordt. De andere helft moet bewaard blijven, dit moet je laten zien of inleveren als je er weer uit gaat. We zien hier als eerste de ringstaartmaki en genieten verder van de rust die hier heerst. We zien ook nog andere maki's maar deze zitten achter tralies en laten zich niet makkelijk fotograferen. Ons is verteld dat we hier ook een hapje kunnen eten en we zoeken dus iets wat op een restaurantje zou moeten lijken. We vinden inderdaad zoiets en terwijl we wachten op een bordje patat, waarvan de aardappelen nog volledig in de schil zitten, praten we over wat ons nog te wachten staat. Na het eten slenteren we nog wat verder en besluiten buiten de dierentuin een taxi te nemen. Dit wordt een Deux Cheveaux uit 1972. Met veel moeite persen we ons er met zijn vieren in. De taxichauffeur moet eerst nog wat tanken voordat hij ons naar het hotel kan brengen. Als het heuvelaf gaat, zet hij de motor uit en met veel moeite komt het weer andere heuvels op. Het is grappig om dit mee te maken. Onze hotelkamer in Tana is vrij basic. Het bed veert niet en de kussens zijn dik. Voor onze kamer bevindt zich een benzinestation en naar ons idee zitten we zo'n beetje in het centrum van de stad. We hebben ondertussen een redelijke indruk van de stad gekregen en al een aantal sfeerimpressie (foto's) gemaakt. Vanavond gaan we met de hele groep in een hotelletje vlakbij ons eigen hotel eten.
|